Ini kisah, perbualan antara dua jiwa.
"Kenapa awak tak join society tu?"
"Entah lah, kita pun tak pasti. Sebenarnya, ada second thoughts juga ni. Betul ke eh jalan yang kita pilih ni?"
"Kenapa awak cakap macam tu? Second thoughts?"
"Yes. Kita tak tahan dengan mentaliti melayu yang suka sangat letak label dekat benda yang entah apa-apa. Kalau kita join, nanti dikatanya kita dah jadi teruk, sosial, sebab bergaul dengan golongan macam tu. Kita selalu fikir, kalau kita pilih B instead of A, apa jadi agaknya."
"Habistu, kalau awak tak join society tu, macam mana awak nak bagi orang tengok society tu from a different point of view? Semua tempat sama je, awak join lah apa pun, tetap akan ada orang yang bawa mulut."
"..."
"Awak dah pilih jalan ni. Awak kena kuat. Awak kena terima semua kritikan orang. Mungkin ada banyak unwarranted assumptions, tapi tu yang awak kena lawan. Buktikan. Orang macam awak, kalau dicampak ke mana-mana pun, boleh bawa diri."
"Eh, jangan la cakap macam tu. Kita ni bukannya kuat pun. Terlepas tali, ha, jatuh terus. Susah nak capai tali tu balik."
"Sebab tu, awak ada kawan macam kita. Kawan macam Sha. Kawan macam Yaya. Kawan macam Dian. Kawan macam Hani. (None of these names are real, thank you). Kami sentiasa ada, sentiasa pegang tangan awak. Kita jalan sama-sama. Pegang tangan."
"Tunggu lah, kita tak bersedia lagi. Mungkin, semester depan, ataupun tahun depan. Kita nak join sebenarnya, cuma asyik terngiang-ngiang, jadi self-conscious."
"Ah, biarkan diorang. Yang penting, awak tahu benda yang awak buat tu betul. Yang penting, awak bahagia. Yang penting, awak tak buat Dia murka."
" (Speechless. Senyum. Sebak. Terharu.) Thank you."
Rabb, izinkan kami bersahabat, hingga je jannahMu.
No comments:
Post a Comment